Partia na poważnie
Kandydatów nie omawiasz i ruchów nie cofasz. Przed startem ustal z drugą osobą, ile czasu ma jeden ruch. Zegara tu nie ma: czas trzymacie sami.
Wspólne urządzenie zdejmuje komplet bierek i łączenie z siecią. Partia na poważnie, partia do tłumaczenia i badanie pozycji nie niosą tej samej umowy. Najpierw ustal rodzaj, czas namysłu i cofanie ruchu: uwaga zostaje na szachownicy.
Kandydatów nie omawiasz i ruchów nie cofasz. Przed startem ustal z drugą osobą, ile czasu ma jeden ruch. Zegara tu nie ma: czas trzymacie sami.
Zatrzymujesz partię, tłumaczysz i cofasz ruch. Chodzi o to, żeby porównać dalszy ciąg pierwszego ruchu z dalszym ciągiem ruchu poprawionego, a nie tylko wymazać błąd.
Partia idzie ruch po ruchu. Przy rozjeździe wróć na rozwidlenie i każdego kandydata sprawdź osobno. Tak czytacie wspólnie debiut i plan gry środkowej.

Połóż urządzenie pośrodku, krawędź szachownicy równolegle do krawędzi stołu. Przy małym ekranie trzymaj je poziomo, żeby nikt nie musiał się przechylać, żeby odczytać pola.
Gdy przeciwnik myśli, nie dotykaj szachownicy. Podaj urządzenie dopiero po postawieniu ruchu. Szachownica cyfrowa nie wie, czy inna bierka była dotknięta. Jeśli ma obowiązywać zasada dotkniętej bierki, powiedz o tym przed startem.

Jeśli jesteś stroną bardziej doświadczoną, nie podawaj od razu najlepszego ruchu. Najpierw poproś o kandydatów, potem o groźbę przeciwnika, na końcu o wariant główny każdego kandydata.
Jeśli cofasz, to tylko do pierwszego ciężkiego błędu, a obliczenie zaczynasz od tej pozycji od nowa. Poprawianie każdej straty materiału na miejscu zostawia samą odpowiedź i nie buduje oceny, którą powtórzysz.

Szachownica sprawdza legalność każdego ruchu, sama zapisuje szach, mat i pat oraz wykonuje roszadę, bicie w przelocie i promocję piona. Ruch i tak potwierdza strona, która jest przy kolejce.
Zegar, zasada dotkniętej bierki, cofanie ruchu oraz pokazywanie kandydatów w czasie tłumaczenia nie wchodzą w automatyczne orzeczenie. Powiedz o tym przed startem: to waży więcej niż spór w środku partii.
Ruchy, cofanie i odtwarzanie dzieją się na tym urządzeniu, więc sama partia sieci nie potrzebuje. Przy pierwszym otwarciu sieć jest potrzebna, żeby wczytać szachownicę i skrypty.
Nie. Ta strona nie prosi o logowanie i nie zakłada kont. Połóżcie telefon, tablet albo komputer między sobą i grajcie na zmianę na jednej szachownicy.
Nie. Białe zostają na dole, czarne na górze przez całą partię. Siedząc naprzeciwko, jedna osoba widzi bierki prosto, druga do góry nogami. Na małym ekranie poziom ułatwia czytanie pól.
Zaczynają białe. Na starcie białe bierki są na dole. Obok tytułu widać, czyja jest kolej.
Cofanie jest na pasku bocznym i wraca o jeden półruch. Przydaje się przy nauce albo sprawdzaniu wariantu. W partii formalnej umówcie się wcześniej, że nie używacie przycisku. Szachownica go nie ukrywa.
Nie. Jeśli chcecie limit, przed startem umówcie maksimum na ruch albo na stronę i pilnujcie go sami.
Szachownica przyjmuje tylko legalne ruchy i nie pozwala zostawić króla w nowym szachu. Rozpoznaje mata, pata i inne remisy wynikające z zasad. Poddanie kończy partię, jeśli tak zdecydujecie. Nie ma tu przycisku propozycji remisu. Gdy się zgodzicie, przerwijcie i zacznijcie nową partię.
Roszada i bicie w przelocie są możliwe tylko wtedy, gdy pozycja na to pozwala. Pionek na ostatniej linii automatycznie staje się hetmanem. Na tej stronie nie da się wybrać wieży, gońca ani skoczka.
Nie. Podpowiedzi są na stronie głównej, przy grze z SI. Tutaj pasek boczny to nowa partia, cofanie, poddanie i odtwarzanie.
Pozycja zostaje w tej przeglądarce. Ponowne otwarcie strony we dwoje na tym samym urządzeniu wznawia partię. Na inne urządzenie nie przechodzi, a wyczyszczenie danych witryny ją usuwa. Odtwarzanie idzie ruchem po ruchu. Kliknięcie na liście skacze do tego półruchu.
Szachy online
chess.plyyard.com
Dodaj do ekranu początkowego
Dodaj do Docka